Dossier Zakenman uit Laren

Zelf zit ik mede door de paranormale invloeden, overspannen thuis. Doordat ik in die tijd de buren aan het helpen was, deze hadden een zaak bij ons op de hoek, kwamen we in contact met een zakenman. Ik zal hem voor het gemak maar Jan noemen. Jan deed veel in de financiele wereld, maar kon niet rijden, en ik wel. Zodoende werd ik eigenlijk zo tussen neus en lippen zijn chauffeur. Ik reed hem overal heen waar hij een bespreking had, bleef dan zelf wachten en pikte dan ondertussen een terrasje of iets dergelijks, ik vermaakte me uitstekend zo. Zo kwam het ook dat ik zelf ook allerlei mensen leerde kennen uit dat voor mij toch wel aparte milieu. Ook die mensen waar deze ervaring over zal gaan. Jan kwam heel veel bij zakenrelaties in het Gooi, dit was een compagnon schap en zij hielden zich bezig met het kopen en verkopen van bedrijven. Jan had het meeste contact met mijnheer v.Ommen (niet de echte naam natuurlijk), waar hij uiteindelijk zowat mee kon lezen en schrijven, en ik wist ook al aardig de weg in huis daar, wachtte heerlijk in de riante tuin, of in de bijkeuken met verse koffie tot hij klaar was. Echter op zekere dag had Jan weer een afspraak daar maar v.Ommen was er niet, zijn zakenpartner liet ons binnen en vertelde Jan dat hij niet wist wat er aan de hand was. v.Ommen woonde in dat huis en bij het controleren van zijn kamer bleek deze geheel overhoop te liggen. Niemand wist wat er zich had afgespeeld daar, echter sporen van v.Ommen waren er niet. In overleg werd er bepaald om maar geen politie in te schakelen zolang we niets zeker wisten. Enfin, Jan en ik vertrokken terug naar Amsterdam. Maar wat Jan toen nog niet wist vertelde ik hem onderweg, Jan ik ben paranormaal, ik weet het een en ander van v.Ommen. Huhh... wat... wat dan, vroeg hij verbolgen? Ik vertelde hem dat v.Ommen een drankprobleem had en heeft en dat hij nu in zo'n periode is terecht gekomen, en dat hij waarschijnlijk in de Jellenik zou zitten. Ja, ja was zijn antwoord, en ik wist gewoon dat hij het heel beangstigend vond wat ik vertelde, en niet alleen voor v.Ommen. Maar goed het leven gaat z'n gewone gangetje, echter twee dagen later krijgt Jan een telefoontje uit het Gooi, van v.Ommen is er nog steeds niet, we gaan nu toch maar de Politie inschakelen. Ja, ja hoorde ik Jan zeggen door de telefoon, ik wist waar het over ging, alhoewel ik dus niet de telefoon had aangenomen. Ik wenkte naar Jan voor zijn aandacht en berichtte hem in een soort gebaren taal mijn eerdere uitlatingen, smoesde hem in het oor, laat ze maar naar Amsterdam bellen. Dit gaf hij door aan zijn gesprekspartner, onder het motto van: "zou het misschien kunnen dat?" waarop ik Jan eigenlijk een beetje witjes zie worden en vervolgens de haak op zie hangen. En, vroeg ik, nou uhhhhhh ja dat van die drank dat wisten ze al, dat wilden ze me toen niet vertellen en hij heeft inderdaad in de Jellenik gezeten, maar daar is hij nu dus ook weg, dus nu is v.Ommen dus ECHT verdwenen. Jan zeg ik, maak je geen zorgen die is volgende week weer boven water, waarop hij me vragend aankijkt met angstige blikken. Twee dagen later, of beter gezegd nachten, gebeurde het. Ik lag gewoon, zover je bij mij van gewoon kunt spreken te slapen. In mijn slaap gaat de telefoon die ik opneem, ik spreek met een begeleider van v.Ommen, deze begeleider maakt zich druk omdat v.Ommen zich als een zwerver in leven moet houden en hij wil dat ik hem op ga halen, waarop ik aan de man aan de telefoon vraag van ja wil ik best doen maar waar??????? De begeleider van v.Ommen geeft mij een straatnaam op in Amsterdam oost, daar heeft hij een kamer gehuurd zegt hij, waarop ik direct wakker word. Het is dan een uur of 5 in de ochtend, nat van het zweet draai ik een sjekkie en zet een bak koffie aan, en begin meteen op te schrijven wat ik zojuist ervaren heb. Wat moet ik hier nu weer mee, speelt het door mijn hoofd. nou eerst even koffie drinken om een beetje wakker te worden en tot mezelf te komen. Daar gat zo een half uurtje mee heen, waarop ik besluit om Jan te bellen, ik bel hem natuurlijk wakker, zeg hem dat ik weet waar v.Ommen is en dat ik hem direct kom ophalen. Ik sta enige minuten later bij hem voor de deur, het zal een uur of 6 in de ochtend zijn dan. Hij stapt niet al te fris bij mij in en ik ga rijden van de rivierenbuurt richting Middenweg, daar rechts af en ik rijd de straat in welke ik heb doorgekregen, nou zeg ik tegen Jan hier is het, hij kijkt me verwonderd aan en zegt waar dan, ik eigenlijk ook bijkomend uit mijn trance van uhhhhhh ja waar?? Ik had immers geen huisnummer. Even heb ik iets van verdomme wat gebeurd er, maar direct corrigeer ik mezelf op het feit waar ik mee bezig ben. Ik ga op mijn eigen (gestuurde) gevoel af. Parkeer de auto en begin te wandelen. Bij de eerste hoek is het raak, ik krijg het warm en koud tegelijk, wordt duizelig ga zweten, wat ook Jan nu opvalt, hij zegt hee, gaat het wel goed met je? Ja Jan, hier moeten we zijn dus. Samen kijken we op de hoek van de straat waar we nu eigenlijk staan, Jan vraagt, en als hij er nu is wat dan? Nou dan moet hij direct naar het Gooi gebracht worden want daar heeft hij zijn werk, maar ook zijn bescherming middels zijn zaken partner. We lopen een stukje terug naar de ingang van het pand, inderdaad een overvloed aan deurbellen, welke moeten we nu hebben in Godsnaam?? Ik zeg tegen Jan, wacht even met bellen, want hier ben ik gewoon en op de hoek werd ik niet goed, ik besluit terug te lopen naar de hoek, en ja hoor, weer wordt ik narig, waarop ik tegen Jan zeg, hij zit hier in die benedenkamer. Zien konden we niets, want er hingen gesloten gordijnen voor. Ik zeg tegen Jan, dan maar brutaal ik bonk tegen het raam en voeg direct de daad bij het woord, er gebeurd niets, behalve dan dat ik sta te sidderen als een aal onder stroom. Ik bonk weer een keer, nu wat harder, waarop direct het gordijn word opengeschoven, de schrik zorgt ervoor dat mijn hart een paar keer oversloeg geloof ik, maar daar stond v.Ommen, met een baard van dagenlang, in een oude regenjas ons aan te kijken alsof hij vuur zag branden, ( nou anders wij wel dus) ik maak direct het gebaar naar de deur, van maak even open. Naar de deur lopend kijkt Jan me vragend aan zo van ja wat nu?? Inmiddels doet v.Ommen de deur open waarop ik direct tegen v.Ommen zeg, je moet met ons meekomen want dit kan niet wat je doet, we gaan ergens een kop koffie drinken. Nou dat woord koffie deed wonderen want het was duidelijk dat v.Ommen al dagenlang niets had gegeten en of gedronken, buiten de alcohol dan. In de kamer waar hij zat was helemaal iets, ik zag een kartonnen doos liggen op de grond en kon aan de verfrommelde jas zien dat hij deze als deken had gebruikt. Maar hij liep als een mak schaap met ons mee en stapte achterin de auto, waarvan ik van te voren de achterdeuren op het kinderslot had gezet. Ik reed direct richting het Gooi, ter hoogte van Bussum kreeg v.Ommen een raar gevoel denk ik, hij begon te vragen, he, waar ga je die koffie halen, maar toen waren we al bijna op de plaats van bestemming, het huis waar hij een kamer had, en waar nu de zoon van de baas verbleef, als alles tenminste goed was, want deze had tijdelijk zijn intrek daar genomen zolang v.Ommen er niet was. Ik rijd de oprit op en stop bij het huis, Jan stapt uit en begint als een gek op de deur te rammen, hij voelde zich duidelijk in een rare situatie, ook ik stapte uit, v.Ommen achterin achterlatend. Enige minuten later deed de zoon de deur open en keek met grote koeien ogen naar ons, zo van wat is hier allemaal aan de hand, nou dat had hij snel door, want op datzelfde moment probeerde v.Ommen om middels het raam de auto weer te verlaten, echter direct opgevangen door de zoon, welke hem naar binnen begeleide en hem gerust stelde. v.Ommen had duidelijk iets uit te leggen aan zijn zakenpartner, die nu ook onderweg was na een telefoontje van zijn zoon dat v.Ommen weer terug was. Wat de zakelijke aangelegenheden van de heren aangaat, zover gaat mijn dossier niet omdat ik daar niets mee te maken wil hebben, voor mij was alleen belangrijk, ik heb iemand levend en wel terug gevonden. De namen in dit verslag zijn veranderd.